Gezocht op auteur met naam ''.
Resultaat 1 tot 2 van in totaal 2 gevonden boeken.

8
Onder een hemel van sproeten (Roman)
Geschreven door Alex Boogers, gelezen op 22-12-2017

Hoewel iets minder dan 'Alleen met de goden', is ook deze roman weer heel boeiend. Harvey, een grote, zware, zwarte jongen, Amy, een argeloos maar ongelukkig meisje en Jacob, een eenzame weduwnaar die in gedachten bij zijn vrouw Claire is gebleven, alle drie beschadigd door het leven, komen elkaar tegen en hebben iets met elkaar. Totdat alles wat nog mooi was verloren gaat. Harvey vertelt het verhaal, waarbij je gaande het lezen vergeet dat hij aan het woord is, omdat hij iedereen in de ikpersoon zijn of haar eigen verhaal laat doen. 'Alles veranderde toen Amy naar het meer ging waar ze de oude man tegen het lijf was gelopen. Kort daarna ging ze niet meer naar school. En vanaf dat moment ging het bergafwaarts. Sommigen zeggen dat het door onze buurt kwam.' De wijk waarin Amy en Harvey wonen is een buurt met veel Turken, Marokkanen, Surinamers en Antillianen, de flats zullen worden afgebroken voor een nieuwbouwproject. Wraak, racisme, vergelding komen aan de orde, tussen prachtige herinneringen door. Maar ondanks de soms treurig stemmende inhoud lees je dit boek toch met genoegen. Veel genoegen zelfs.

9
Alleen met de goden (Roman)
Geschreven door Alex Boogers, gelezen op 22-3-2016

Het is lang geleden dat ik een boek las, waar ik zo in opging. Prachtig, deze roman, die o.a. een 'coming of age' roman wordt genoemd, maar voor mij vooral de betekenis heeft van het ogenschijnlijk groeien van een dubbeltje naar een kwartje. Dit gaat gepaard met talloze moeilijkheden, maar de hoofdfiguur (een ik-figuur die overtuigend overkomt) worstelt en vecht er zich letterlijk en figuurlijk doorheen. Zijn jeugd is erbarmelijk, zijn moeder lijkt hem te haten, zijn vader lijkt een moordenaar, zijn familie is niet erg behulpzaam (om het maar eens zacht uit te drukken), op zijn opa na. Hij haalt de mavo, met moeite, maar als hij eenmaal als kickboxer optreedt, ontstaat ook zijn grotere vechtlust en leert hij verder. Schrijven doet hij vanaf zijn vroegste jeugd, de schriften verstopt hij onder zijn bed. Hij heeft vrienden in de buurt, met wie hij een soort haat-liefdeverhouding heeft. Sommige vrienden blijven hem trouw. Wat ik erg mooi vind aan dit boek, is dat de schrijver in staat is je je moeiteloos te laten identificeren met het jongetje, de jongen, de man. Het einde is misschien ietwat ver gezocht, maar het maakt niet uit: dit boek houdt je aandacht vast, ik kon het nauwelijks wegleggen. Boogers mag de Librisprijs 2016 van mij winnen.