Gezocht op auteur met naam ''.
Resultaat 1 tot 2 van in totaal 2 gevonden boeken.

7
De komst van een kind (Roman)
Geschreven door Kristina Sandberg, gelezen op 3-2-2019

Eigenlijk is dit het eerste deel van de trilogie, waarvan ik deel drie al gelezen had, lang geleden (in 2015), titel was Leven tot elke prijs. Toen al vond ik de monologue intérieure al heel bijzonder en ook in dit deel ligt het perspectief vooral bij Maj zelf. Ze hoort tot een 'normale' klasse en wordt zwanger van een man die tot de 'hogere' stand behoort. Hoe ze met hem trouwt (dat wil hij zelf graag), wat de omstandigheden zijn, hoe ze haar dochter krijgt, wat er zoal op haar weg komt, hoezeer ze aan het poetsen en ruimen blijft, het is mooi om te lezen. De moeder van haar man Tomas lijkt me niet de allerprettigste schoonmoeder ... en dat Tomas alcoholist is, blijkt al aan het begin. Toch slaagt Maj erin alles bij elkaar te houden. Mooie roman, iets minder boeiend dan deel drie vond ik, maar misschien lag dat aan mij. 

8
Leven tot elke prijs (Roman)
Geschreven door Kristina Sandberg, gelezen op 20-11-2015

Dit is een door Zweden bekroonde roman (2014) en hij is terecht van een prijs voorzien. Je leeft mee met Maj, die getrouwd is met (alcoholverslaafde) Tomas met wie ze een dochter (Anita) en een zoon (Lasse) heeft. Aanvankelijk gaat het hen redelijk, al drinkt Tomas af en toe veel te veel. Maj lost alles op en denkt aan en piekert over van alles en nog wat. Vooral over wat ze allemaal moet doen, wat ze vindt, waarover ze tobt, wat ze vindt van haar dochter en haar zoon, de zorgen die ze heeft over hen, haar man, hun situatie, haarzelf. Toch gaat ze door, onder alle omstandigheden. Het is niet anders, je moet doorleven. Het verhaal speelt zich af eind jaren vijftig, begin jaren zestig. Langzaam maar zeker boeren ze een beetje achteruit, maar ze houdt het hoofd boven water. De kinderen vliegen uit, ze krijgen zelf kinderen. Het mooiste van dit verhaal is dat je in de huid kruipt van Maj, het perspectief ligt grotendeels bij haar. Af en toe verschuift het naar Tomas, zodat je ondanks alles toch enig gevoel voor hem krijgt. Je zou het bijna een monologue intérieure kunnen noemen, zo dicht ben je bij de gedachtenwereld van met name Maj. De stijl is buitengewoon, je kunt het boek nauwelijks weg leggen. Een prachtige roman.