|
9
Tirza (Roman)
Geschreven door Arnon Grunberg, gelezen op 29-09-2006 |
|||||||||||||
| Jurgen Hofmeester woont alleen met zijn jongste dochter, zijn oogappel en 'zonnekoningin' Tirza. Al zijn liefde en zorg richt hij alleen nog op haar. Zijn vrouw is al drie jaar weg, zijn oudste dochter Ibi woont in Frankrijk. Hofmeester is zijn baan verloren - hij hoeft niet meer te komen maar is te oud om ontslagen te kunnen worden - maar dat weet niemand. Dagelijks gaat hij met zijn aktetas naar Schiphol om daar rond te kijken. Als zijn dochter geslaagd is en aan de vooravond van een reis naar Afrika met haar voor Hofmeester zeer bedreigende vriendje staat, zijn vrouw teruggekomen is en Hofmeester een feest voor Tirza organiseert, verliest hij de greep op het leven meer en meer. Hoe schijnbaar geslaagd ook (hooggeschoold, goede baan gehad, prachtige woning op stand, tweede huis in de Betuwe), hij is een tragisch, overbodig mens en wil uiteindelijk alleen nog verdwijnen, al weet hij niet goed hoe dat moet. En ondanks zijn uiteindelijke, onverwachte wreedheid voel je op een of andere manier met hem mee. De roman boeit van begin tot eind, ondanks een enkele onwaarschijnlijkheid, met hier en daar een hilarische, zij het dieptreurige scene erin. De stijl is kort en krachtig, Grunberg sleept je mee, wat sterk bijdraagt aan het gevoel van zinloosheid, totale eenzaamheid en vervreemding dat je bevangt bij het lezen van deze mooie roman. Wat mij betreft zijn beste. | |||||||||||||
|