|
7
|
|||||
| Negen mooie verhalen, althans ik vind ze erg mooi, terwijl ik helemaal niet van verhalen houd. Elk verhaal gaat eigenlijk over iemand die iets moeilijks gaat doen, een keus moet maken, een beslissing moet nemen, een verdriet moet accepteren, allemaal dingen die in de meeste gevallen niet lukken. Echt de moeite waard, elke dag een verhaaltje lezen dus! | |||||
|
|
6
|
|||||
| Omdat ik De bloemen en Grote Europese Roman van Peeters zo mooi vond, heb ik een paar oudere boeken van hem opgezocht. Deze bundel met samenhangende verhalen is uit 1991 en je herkent er al zijn stijl en thematiek in, maar ik moet zeggen dat het even doorbijten was. Uiteindelijk gaat het in deze vijf verhalen steeds om mensen die op zoek zijn naar hun identiteit en dat doen door zich in iemand anders te verplaatsen. Soms heel subtiel, soms heel overdreven, maar altijd met dezelfde relativerende bedoeling, waarbij duidelijk wordt dat ook de schrijver op zoek is naar zichzelf, naar zijn stijl, naar zijn toekomst. | |||||
|
|
8
|
|||||
| Verhalen, door een oude schrijver geschreven, maar nog steeds de moeite waard. Ik ben niet zo'n verhalenfan, maar deze mogen er zijn. Vooral het laatste (titel)verhaal vind ik heel bijzonder. Je krijgt het gevoel dat Campert dit allemaal op een achternamiddag even uit de mouw schudt, maar zo zal het ongetwijfeld niet zijn. Hoe dan ook, prachtig. Vooral lezen dus! | |||||
|
|
8
|
|||||
| Prachtige, subtiele dierenverhalen over afscheid. Eekhoorn en Mier hebben het er moeilijk mee en Tellegen weet als geen ander die gevoelens weer te geven. In heel eenvoudig taalgebruik. Een juweeltje, deze gebundelde verhalen die ook voorkomen in 'Misschien wisten zij alles' en 'Is er dan niemand boos?' Met dank aan Det Verbunt die mij dit passende afscheidsboekje gaf. | |||||
|
|
6
|
|||||
| Door de biografie van Top Naeff en het herlezen van Schoolidyllen ben ik verder gaan zoeken naar werk van haar en die vond ik op een braderie in Dwingeloo (!). Dit is een bundel verhalen, niet spectaculair, wel aardig. Vooral misschien omdat er een verhaal bij zat dat over mijn naamgenoot ging, Nannie dus, al stierf zij heel jong. Hierna neem ik 'Voor de Poort' ter hand. Het is overigens een prachtige oude uitgave, uit de jaren twintig van de vorige eeuw. | |||||
|
|
8
|
|||||
| Drie langere verhalen: De rol van zijn leven, Geleend leven, Eeuwige roem, die alle drie gaan over identiteit en hoe daarmee om te gaan. Soms doet het denken an Kafka, maar de eigen toon van Bernlef is continu aanwezig. Het eerste verhaal vond ik het moiste. Daarin speelt een soapster de hoofdrol, letterlijk en figuurlijk. Als hij in de serie wordt doodgeschreven, blijft er weinig van hem over. Maar ook de andere verhalen gaan over de eigen werkelijkheid, waarbij het voor alle personen heel moeilijk is om door het leven te geraken. Zeer de moeite waard. | |||||
|
|
8
|
|||||
| Een mooie verhalenbundel. Ik ben meer een romanlezer dan dat ik van verhalen houd, maar deze zijn prachtig, bijna allemaal. De eerste verhalen spelen zich in Duitsland af en hebben vaak iets met de Wende te maken, al gaan alle verhalen uiteindelijk over het in mindere of meerdere mate najagen van een passie, wat leidt tot een val, in de meeste situaties inderdaad een liefdesval. Het mooiste verhaal is 'Suikererwten', over een man die uit verveling drie relaties aanknoopt en onderhoudt en tenslotte door de drie vrouwen wordt 'klem' gezet. Niet tot zijn ongenoegen zelfs. En in het laatste verhaal, 'De vrouw van het bezinestation' zitten veel details uit films (The postman allways rings twice, Café Bagdad bijvoorbeeld). Prima kost voor een vakantiedag. | |||||
|
|
7
|
|||||
| Buitengewoon aangename en onderhoudende verhalen en herinneringen, die zich overal afspelen. Niet om in een keer uit te lezen, wel om lang bij de hand te houden. De tekeningen van Jan Vanriet passen uitstekend in dit lichtvoetige boekje. Met dank aan Piet! | |||||
|
|
8
|
|||||
| Hoewel ik eigenlijk niet zo'n liefhebber ben van verhalen, maar een roman prefereer, moet ik zeggen dat ik deze verhalen in een adem uitlas. Murakami is een bijzondere schrijver, die vooral perfect in staat is een subtiele sfeertekening te geven. De gebeurtenissen in deze verhalen spelen zich allemaal buiten Kobe af, de plaats waar de aardbeving de grootste ramp veroorzaakte, maar ze hebben er van alles mee te maken. Het laatste verhaal is het mooiste, 'Honingkoekjes', waarin net als in de andere verhalen, uiteindelijk na een soort katharsis, een nieuw begin gevonden wordt. Maar hier zijn de subtiliteit en de karaktertekening het mooiste. | |||||
|
|
6
|
|||||
| Dit zijn vier verhalen, waarvan de laatste in deze Salamanderuitvoering is toegevoegd aan de eerste drie. Toch vind ik juist die laatste, Silhouet van mijn grootmoeder, wel erg mooi. Het geeft een melancholiek beeld van de vergankelijkheid, getekend in het beeld van de grootmoeder. De verrader, een oorlogsverhaal, is - vooral nu ik 'Heldendroom' heb gelezen - een herkenbaar verhaal. Een wonderdoener, over de gebedsgenezer 'Lennie Mos', is wat minder, De kreeft, over twee vissers, ook. Toch lezen ze, zo oud als ze zijn, nog prima weg. Ook uit de erfenis van oom Rinus Guldenberg (1998). | |||||
|